‘Wat ben ik blij even je stem te horen.’

SneeuwBoerderijGeen deelnemers, geen Naoberkratten, weinig klanten: de eerste week van het nieuwe jaar begon vanwege de ijzel rustig en vreemd. Het erf was een grote ijsbaan, de knoppen van de al bloeiende planten waren ingevroren en de ijspegels hingen aan de zonnepanelen. Het nieuws dat de RMO’s de melk in Noord-Nederland niet zouden komen ophalen zorgde voor enige onrust, al had de melkauto op maandag nog onze tank geleegd. We hoefden dus geen melk te laten weglopen naar de put.

 

Tja, wat doe je dan in zo’n week? Achterstallig administratief werk, gereedschap sorteren, pannenkoeken bakken voor de paar stagiaires, deelnemers en werknemers die wél de boerderij hadden weten te bereiken (of te laat waren afgebeld…) en ijs krabben.
Voor de deelnemers waren de twee extra vrije dagen een beproeving: na de Kerstvakantie waren de meesten het thuiszitten zat. Ze belden regelmatig even naar de boerderij: “Wat ben ik blij je stem even te horen. Mogen we morgen weer komen? Waarom is het nou zo glad?”

Gelukkig is nu alles weer normaal. De melk is opgehaald, de deelnemers hebben hun werkritme weer te pakken en na drie dagen binnenzitten kwamen de klanten vandaag hun geslonken voorraad aanvullen in de winkel. En natuurlijk zien we nu ook de voordelen van zo’n ijzige week: de boerenkool staat op het menu (de vorst is er overheen geweest!), er is genoeg om over te praten (het weer!) en we waren vandaag driemaal zo blij met het waterige lentezonnetje. 2016: wat heb je nog meer voor ons in petto? We zien ernaar uit.

 

Advertenties